RSS

WCZESNE WSPOMAGANIE ROZWOJU

MODEL OPIEKI
WCZESNEGO WSPOMAGANIA ROZWOJU DZIECKA I RODZINY

Wielospecjalistyczna, kompleksowa pomoc obejmuje dzieci :

      • opóźnione w rozwoju psychoruchowym lub niepełnosprawne intelektualnie lub/ z niepełnosprawnością sprzężoną w przebiegu różnych jednostek chorobowych:
        • wrodzonych wad rozwojowych układu nerwowego;
        • zespołów chorobowych uwarunkowanych genetycznie w tym z aberracjami chromosomowymi;
        • chorób metabolicznych układu nerwowego;
        • jednostek chorobowych, gdzie głównym objawem jest niepełnosprawność intelektualna;
        • jednostek chorobowych, gdzie głównym objawem jest niepełnosprawność intelektualna bez ustalonej etiologii;
        • jednostek chorobowych, gdzie głównym objawem są dysfunkcje aparatu nerwowego;
        • zespołów padaczkowych;
        • innych jednostek chorobowych wpływających na nieprawidłowy rozwój psychofizyczny;
        • wielorakie niepełnosprawności tzn. niepełnosprawność intelektualna ze sprzężoną niepełnosprawnością w zakresie słuchu, wzroku, ruchu itp.
      • dzieci z nieprawidłowym rozwojem psychomotorycznym bez ustalonej etiologii;
      • zagrożone nieprawidłowym rozwojem, znajdujące się w grupie wysokiego ryzyka
      • niewidome lub słabo widzące;
      • niesłyszące lub słabo słyszące;
      • wielorako niepełnosprawne.

Wczesne wspomaganie rozwoju dziecka niepełnosprawnego:

      • organizuje się dla dzieci od pierwszego roku życia do czasu podjęcia nauki w szkole;
      • od 1 do 3 roku życia zajęcia odbywają się w obecności rodzica (prawnego opiekuna);
      • dla dziecka, które ukończyło 3 rok życia może być organizowane z udziałem jego rodziców (prawnych opiekunów), bez ich obecności, indywidualnie lub w grupach do 3 dzieci;
      • organizowane jest na podstawie opinii o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka wydanej przez zespół orzekający publicznej poradni psychologiczno-pedagogicznej.

Wczesne wspomaganie organizuje się w wymiarze od 4 do 8 godzin miesięcznie,
w zależności od możliwości psychofizycznych i potrzeb dziecka:

    • Terapia z dziećmi jak i z rodzicami przeprowadzana jest według indywidualnie opracowanego programu edukacyjno-terapeutycznego, uwzględniającego potrzeby rozwojowe dziecka i potrzeby rodziny.
    • Program wczesnego wspomagania jest realizowany przez specjalistów posiadających kwalifikacje adekwatne do rodzaju niepełnosprawności dziecka. Są to: oligofrenopedagog, tyflopedagog, surdopedagog, terapeuta integracji sensorycznej, psycholog, logopeda.

W przedszkolu prowadzone są rodzaje terapeutycznego typy terapii:

      • psychologiczna;
      • logopedyczna;
      • surdopedagogiczna;
      • tyflopedagogiczna;
      • terapia integracji sensorycznej
      • terapia odruchów pierwotnych;
      • terapia widzenia;
      • arteterapia;
      • muzykoterapia
      • bajkoterapia;
      • różne formy wspierania rodzin ( warsztaty, konsultacje, psychoterapie, doradztwo pomocy socjalnej).

Zespołowy model pracy
Współpraca specjalistów skutkuje holistyczną diagnozą obejmującą wszystkie aspekty rozwoju dziecka oraz wdrożeniem programu wczesnej wielospecjalistycznej pomocy. Dostosowanej do indywidualnych potrzeb. Pozwala to na szybkie weryfikowanie diagnozy lub modyfikowanie metod terapii.

Metody i techniki wykorzystywane na zajęciach wczesnego wspomagania

W przedszkolu wykorzystuje się różne metody i zróżnicowane techniki dobierając je indywidualnie do potrzeb psychofizycznych dzieci.
Metody służące rozwijaniu poszczególnych funkcji, sprawności i umiejętności motorycznych oraz terapii wspomagającej rozwój dziecka to:

  • metody rozwijające świadomość ciała ( M. i Ch. Knillów, Ruch Rozwijający W. Sherborne, Terapia taktylna wg met. S. Masgutowej);
  • metody komunikacji wspierającej i wspomagającej, alternatywnej ( m. uczenia w oparciu o piktogramy, Program Językowy Makaton – system gestów i symboli graficznych);
  • metoda stymulowania poszczególnych zmysłów i doskonalenia ich koordynacji ( m. integracji sensorycznej wg V. Mass, stosowanie metody w zaburzeniach rozwoju mowy wg B. Odowskiej-Szlachcic, m. Snoezellen);
  • metody rozwijające aktywność własną ( m. Freineta, m. niedyrektywnej terapii zabawowej);
  • metody dydaktyczne (poglądowe, słowne; praktycznego działania);
  • metody relaksacyjne;
  • inne metody terapeutyczne (muzykoterapia, arteterapia, bajkoterapia, Terapia ręki wg A. Giczewskiej, Terapia widzenia wg programu M. Markiewicza, Integracja Odruchów Twarzy wg met. S. Masgutowej, Kinezjologia Edukacyjna wg met. P. Dennisona, Wspomaganie rozwoju dzieci ze specyficznymi trudnościami w nauce – program wg integracji odruchów S. Goddard).
  • Wykorzystywana metoda postępowania wychowawczego/kształtowania zachowań –
    metoda terapii behawioralnej, której celem jest rozwijanie zachowań deficytowych, redukowanie zachowań niepożądanych, generalizowanie i utrzymywanie efektów terapii w czasie.

Wspieranie rodzin

  • Wszyscy rodzice i opiekunowie otrzymują szczegółowy instruktaż dotyczący:
    • stymulacji rozwoju dziecka;
    • prawidłowej pielęgnacji;
    • rozwiązywania problemów wychowawczych.
  • Prowadzenie instruktażu ma najczęściej charakter warsztatowy.
  • We wskazanych przypadkach stosowane będą różne formy wspierania rodzin w zależności od potrzeb-terapia interakcji rodzic-dziecko.

Zadania specjalistów:

  • Zespołowe ustalenie sposobu współpracy z rodziną w zakresie:
    • rozpoznawania niepełnosprawności;
    • pomocy interpretacji zachowań dziecka i prawidłowej reakcji na te zachowania;
    • instruktaż i poradnictwo w zakresie prowadzenia zajęć rewalidacyjnych;
    • informowanie o potrzebie wyposażenia dziecka w niezbędny sprzęt i środki dydaktyczne;
    • umożliwiania kontaktów z innymi rodzicami znajdującymi się w podobnej sytuacji;
    • wypożyczania sprzętu, zabawek, pomocy, książek;
    • poradnictwa rodzinnego, życiowego i prawnego;
    • pomocy w procesie adaptacji do warunków życia wynikających z faktu wychowania dziecka niepełnosprawnego;
  • W odniesieniu do dziecka niepełnosprawnego:
    • zespołowe ustalanie zakresu metod i form pracy rewalidacyjnej, rehabilitacyjnej, terapeutycznej;
    • przygotowanie dziecka do korzystania z edukacji i współżycia w grupie;
    • opracowanie i realizowanie programu z uwzględnieniem działań wspomagających rodzinę;
    • dokumentowanie działań usprawniających;
    • zespołowe analizowanie postępów dziecka z uwzględnieniem pomocy udzielanej na podstawie przepisów w sprawie pomocy społecznej.
 

Możliwość komentowania jest wyłączona.